گزارش اشپيگل آنلاين (۲۲ دسامبر) را در اين زمينه بخوانيد:
«سام شوستر» استاد بازنشسته دانشگاه «ايست آنجليا» در انگلستان معتقد است اين امر تصادفی نيست چرا که طنز به هورمون و مقدار «تستوسترون» بستگی دارد که در مردان جوان در بالاترين حد است. از همين روست که مردان بيشتری نسبت به زنان در زمينه طنز و شوخی کار میکنند.
«شوستر» از راهی نامعمول به استدلال و اثبات تز خود میپردازد. او تجارب و بررسی خود را در دورانی که با يک وسيله يکچرخه در شهر «نيوکاسل» به گشت و گذار میپرداخت مورد تدقيق قرار داد و هر بار از بررسی نتايج واکنشهايی که رهگذران به وسيله نقليه او نشان میدادند، به شدت شگفتزده میشد. او واکنش چهره چهارصد رهگذر و يا آنچه را که آنها پشت سرش فرياد میزدند، يادادشت کرد و خلاصه پژوهش خود را در مجله معتبر «ژورنال پزشکی بريتانيا» به چاپ رساند و در آن تز خود را با اين پرسش که سرچشمه طنز کجاست، مطرح کرد.
هرچه بر سن جوانان افزوده میشد، واکنش شفاهی آنها نيز بيشتر میشد. مردان جوان او را مسخره میکردند. «شوستر» توضيح میدهد مردان بزرگسال نکات طنزآميز میپراندند، تا به اين ترتيب خشونت پنهان خود را خالی کنند. از نظر «شوستر» تفاوتهای چشمگير بين دو جنس همانا در هورمونهايی مانند «تستوسترون» نهفته است.
منبع:http://www.ashena.com/news/147/ARTICLE/1422/2008-01-17.html

